Is er dan niemand die even nadenkt? Uitpluggen en inzoomen

Ik ben dol op de actualiteit, vind het leuk om trends en nieuws te volgen. Ik hou van de snelheid van de Sociale Media, de ideeën die over elkaar heen buitelen, de inspiratie door links naar sites, ideeën die geopperd worden.  

Drie jaar geleden dacht ik daar nog heel anders over; lees maar wat ik schreef in mijn blog Getwitter

Inmiddels ben ik zelf volop deelnemer aan dit circus en ik geniet ervan. Toch blijf ik ook wel een beetje mezelf hoor! 

Weggooien? Om de dooie dood niet!

“Ze moeten echt weg, ze hebben die koude periode niet overleefd” “Het ziet er niet uit, die bak met dode planten”. We staan voor de ingang van UMAI en kijken naar de planten bak, ooit ons fleurige en groene visitekaartje bij de voordeur. Sierlijke olijfboompjes omringd door heerlijk geurende lavendel. Beiden met dat mooie grijzig-groen blad. Echt een leuke binnenkomer.

Maar inderdaad, de opeens zo streng optredende vorstnachten lijken te hebben toegeslagen. Het is nu al ver in het voorjaar en nog geen groen puntje is te zien. 

We besluiten ze eruit te halen en de bak te vullen met nieuwe planten die het mogen gaan proberen.

Ik?? En jij dan!? Of: Met ‘ikke-ikke’ bereiken wat je wilt

Ken je die situaties? Iemand doet iets ongelooflijk stoms, gedraagt zich irritant of storend en je wilt dat dat verandert! Liefst meteen! Zijn ze nou helemaal!
Je wilt dat het gedrag van de ander onmiddellijk ophoudt en je zet alles in om die ander zo ver te krijgen. En lukt dat? Meestal niet; voor je het weet zit je in een discussie, en die ander wil helemaal niet zijn of haar gedrag veranderen. Hoe kun je dat veranderen? Simpel; door meer aandacht aan jezelf te besteden dan aan de ander. Ik zal je hieronder vertellen hoe je door aan jezelf te denken anderen in beweging kunt krijgen.

‘Voel je (je) goed?’ ‘Eehm… ik dacht van wel…'

‘Je zit teveel in je hoofd!’ wordt regelmatig tegen iemand gezegd die twijfelt, onzeker is of anderszins zoekende is. En de ondertoon is dan dat dat niet goed is, want ‘in je hoofd’ zitten, dat moet je zien te vermijden. Voelen moeten we, vanuit ons hart leven en dan weten we vanzelf wat goed is. 

Ik ben van mening dat er op deze wijze veel te veel gewicht aan gevoel wordt toegekend. 

Misschien wel door dezelfde mensen die ‘uit hun hoofd’ willen verdrinken volgens mij vaak in een troebele zee van gevoelens. 

Voor mij valt er niets te kiezen hoor!

Soms, dan zie ik het echt niet meer zitten. Het lijkt wel of de ene tegenslag zich op de andere stapelt. Wat ik ook doe, het draait op niets uit. Het lijkt wel of alles tegenzit en ik geen enkele invloed op de situatie kan uitoefenen. Leuk hoor al de ' Tsjakka' verhalen en ' je creëert je eigen werkelijkheid' -  mantra's maar mijn creatievermogen was dan zeker even wegens onderhoud uit de lucht. Iedere keuze die ik zou kunnen maken lijkt de verkeerde, dus wat heeft het eigenlijk voor zin om mijn hoofd te breken over wat te doen? Zo'n soort stemming dus. Daar kan ik me eigenlijk best lekker in laten gaan, vind ik zelf.

De klank van de Stilte

De klank van de stilte 

wekt mij tot leven

Beroert mijn huid

Zachtfluisterende streling

De klank van de stilte strekt uit

mijn oren

breidt uit

mijn wereld

De klank van de stilte

Verruimt mijn blik

Richt mij naar binnen

De klank van de stilte

Vertraagt

Versloomt

Mij

In mij

Zondag 13 mei Stadsverlichting: samen stil zijn verlicht je omgeving

Aan de laptop tussen de lego

'Wil je bloggen over werk en moederschap?' vroeg Sonja Broekhuizen van Joy Time Factor mij. Natuurlijk wil ik wat schrijven over combinatie van werk en moederschap. Ik heb daar zelfs heel veel over te melden. In deze blog wil ik echter eerst aandacht vragen voor de kinderen. In alle discussies die er zijn over de combinatie van werk en privé mis ik steevast de (positie van) de kinderen. Hoe doe je dat nou als man: in deeltijd werken? Kan je carrière maken met een papa- dag? Hoe kun je alle agenda’s zo efficiënt mogelijk op elkaar afstemmen?

Fulltime werken in 4 dagen of toch maar een dag crèche erbij?